Yolotravellog Cambodia Pnom Phenh

DAG 63 , SIEM REAP TO PHNOM PENH

18 januari 2017 – Phnom PenhCambodja

Didi vertelt;

Graf pap
Het is alweer bijna 15 jaar geleden van mam en het is vandaag alweer een jaar geleden dat pap stierf. Ik herinner het mij en het voelt nog als gisteren. Wat vliegt de tijd toch om. Het is gewoon al weer een jaar geleden en ik weet eigenlijk nog niet eens meer wat ik afgelopen jaar allemaal meegemaakt heb. Het is alsof je op de automatische piloot stand leeft en gewoon helemaal niet meer weet wat je doet. Het overlijden van pap is mij erg zwaar gevallen en ik zat na een paar maanden dan ook echt aan.  Ik heb daarom ook na lang nadenken besloten afgelopen jaar in april mijn zaak te verkopen en vervolgens heb ik per augustus ook mijn werk als casino manager van PlayGrand Casino opgezegd. Het wordt op een gegeven moment teveel en je wilt eigenlijk niets meer. Het enige wat mij nog positieve gedachten gaf was deze reis en samen zijn met mijn gezin. Ik ben dan ook blij dat we in november zijn vertrokken want ik weet zeker dat ik anders echt overspannen was geworden en dat was nier prettig geweest voor mezelf en het gezin. Er komt gewoon heel veel op je af in zo’n jaar en als je dan ook nog eens heel veel werkt en je geen tijd neemt om je gevoelens te verwerken dan komt er een punt dat je op bent. Ik had dit nog nooit gevoeld omdat ik eigenlijk een heel energiek persoon ben maar zo energieloos als toen heb ik mij nog nooit gevoeld. Het gekke is dat je het heel goed kunt verbergen voor je omgeving omdat je op bepaalde momenten kunt pieken en gewoon kunt doen alsof er niets aan de hand is, maar zodra bijvoorbeeld het bezoek weg was, viel ik weer futloos op de bank in slaap. Het was een klote periode en ik hoop dit nooit meer mee te hoeven maken. Na een paar weken in Azië was alle energie alweer terug en voelde ik mij weer topfit.

Vandaag dus op de sterfdag van mijn vader de reis naar Phnom penh. De stad van onder andere de killing fields en de s21 ( school omgebouwd tot martel gevangenis). Na lang overwegen hebben we gekozen voor de mekongexpress luxury bus voor $13 per persoon. Het is een rit van 6,5 uur dus niet echt duur. Het is een grote bus met lekker stoelen die je in de ligstand kunt zetten. Je krijgt zelfs een sandwich en flesje water aan boord. De kids spelen wat op de telefoon en vallen al snel in slaap. Wanneer we aankomen in Phnom Penh nemen we de tuk tuk naar ons guesthouse eighty8. Het ligt wat buiten het centrum maar de kamers zijn netjes. Al snel merken we dat het hier allemaal wat duurder is. De tuk tuk vraagt twee keer zoveel, kamers zijn twee keer zo duur en drinken/eten is ook wat  duurder. De mensen zijn ook wat onvriendelijker en minder open. In het guesthouse zijn ze wel erg vriendelijk en behlupzaam. We hebben een lange rit achter de rug dus bij aankomst duiken de kids en ik al snel het zwembad in.

88 hostel

Savond’s lopen we door wat straatjes op zoek naar een gezellig centrum maar dat vinden we niet. We eten dus wat aan he mekong in een ok weer te duur restaurantje. Het eten smaakt wel super ! Ook tijdens onze wandeling door die staatjes zijn de mensen niet zo vriendelijk en kijken allemaal een beetje somber. Totaal anders dan Siem Reap. Voordat we naar bed gaan plannen we nog even de trip van morgen. Gino, chantal en ik gaan naar de killing fields en het genocide museum en romaine en de kids blijven bij het hotel. Romaine trekt er zelf niet aan om naar de killing fields te gaan. Zij vind de gedachte al te gruwelijk en hoeft het niet perse te zien. Nu maar lekker naar bed en weer eens heerlijk knuffelen :-).

Insecten eten ? Spin eten ? Busreis Zonsopkomst

DAG 64, PHNOM PENH, CAMBODIA

19 januari 2017 – Phnom PenhCambodja

Didi vertelt; Killing fields

Vandaag gaan gino, chantal en ik naar de killing fields en genocide hotel in S21. Het is vanuit ons hostel 45 minuten met de tuk tuk rijden tot de killing fields. Wanneer we aankomen vraagt de tuk tuk driver of we na de fields willen schieten in shootingrange. Ik vind het een beetje een vreemde vraag om te stellen bij een plek waar zoveel  doden zijn gevallen maar het zal wel aan mij liggen. Wanneer we de killingfields bezoeken kan ik alleen maar concluderen dat ik het heel erg vind wat er gebeurt is maar doordat het erg toeristisch is opgezet krijg ik er niet echt een gevoel bij. Tevens zijn de velden totaal anders dan ik mij voorgesteld had en loop je dus niet echt over/door de fields maar door een gebied dat is schoongemaakt en waarvan alle schedels etc netjes gecategoriseerd zijn opgestapeld achter glas. Natuurlijk zijn de verhalen die je door je hoofdtelefoon beluisterd aangrijpend maar doordat er geen echt beeldmateriaal is, is het moeilijk een voorstelling te maken. Het enige waar ik echt de rillingen van krijg is de boom waartegen ze baby’s dood sloegen. Deze staat er nog altijd en het is erg aangrijpend om naast die boom het massagraf te zien waar ze heel veel vrouwen en kinderen in hebben gevonden.

Killing fields baby tree

Ik hou er dus om eerlijk te zijn een dubbel gevoel aan over en ben van mening dat je beter een paar dagen extra kunt blijven in siem reap dan dat je naar deze fields gaat. Aan de andere kant is het de geschiedenis van het land en wil je het toch gezien hebben. Je ziet een klein beetje op geschilderde borden hoe de mensen gemarteld zijn etc maar ik denk dat foto’s meer indruk zouden hebben gemaakt.

Killing fields skulls towers Killing fields Monument

Na de fields gaan we naar het genocide museum s21 in een oud schoolgebouw. In dit gebouw is het allemaal begonnen met mensen gevangen te zetten en te martelen en vermoorden. Wanneer deze gevangenis te vol raakt gaan ze gebruik maken van de killing fields. Ook hier wederom hetzelfde verhaal dat er geen beeld materiaal is. Je kunt het hele gebouw doorlopen en de cellen / martel methoden etc zien maar het laat niet de diepe indruk achter op mij die ik verwacht had. Natuurlijk is het heel erg wat er gebeurt is maar ik denk dat je door een documentaire te kijken het allemaal begrijpt.

IMG_9548 Killing fields 4 S21 hanging poleS21 celblock S21 regulations

Later op de middag hebben we met de kids in het zwembad gevolleyd. De kids speelde het spel tactisch en haalde aardig wat punten tegen ons. Savond’s op aanraden van de manager van het hostel nog wat gaan eten bij de blue dolphin en wat denk je? Een heel leuk district waar het erg levendig op straat is. Dit is dus de plek waar je zou moeten overnachten. Het eten is heerlijk en we krijgen de tuk tuk gratis terug vanuit het restaurant.

Volleybal

Weer een mooie dag maar eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat de killing fields en het museum wat tegen zijn gevallen.

DAG 65: PHNOM PENH, EIGHTY8 BACKPACKERS

20 januari 2017 – Phnom PenhCambodja

Romaine vertelt:

Vandaag is onze laatste dag in Cambodja, Phnom Penh. Morgenvroeg 8.00 uur vertrekken we met de Giant Ibis bus naar Vietnam, Ho Chi Min (Saigon). We willen nog een paar culturele plekjes bezoeken met de kids, daar leren we allemaal wat van.
We kunnen natuurlijk niet met een lege maag weggaan, dus eerst even ontbijten.

Redelijk op tijd zitten we aan het ontbijt, rond 9.00 uur. Het is gezellig, zo met z’n allen samen ontbijten. Het is dan ook al 11.00 uur eer dat we richting het paleis gaan met een tuktuk. We komen tot de ontdekking dat we met z’n allen in 1 tuktuk passen (Gino, Chantal en wij met z’n vijven). Dat scheelt wel weer een paar dollar. Om precies te zijn 3 dollar per rit.

Aangekomen bij het paleis blijkt dat het tussen 11.00 en 14.00 dicht is en alle culturele plekken zijn om deze tijd dicht. Wat nu? Buiten is het bloedheet, dus we besluiten om naar een shoppingmall te gaan. Sorya, is volgens onze stadskaart het grootste winkelcentrum. Op naar Sorya. Daar aangekomen en na even te hebben rondgelopen blijkt het merendeel van de winkels failliet te zijn en het centrum wordt verbouwd. Er valt niet veel te beleven. Via internet komen we er achter dat er nog een ander winkelcentrum is dat groter en beter is. Met de tuktuk gaan we er heen en inderdaad we worden afgezet bij een super de luxe shoppingmall.

We lopen wat rond, maar kopen niets. Een beetje te duur. Er is een bioscoop en we gaan met z’n allen naar de film. Gino en Chantal gaan naar xXx en wij gaan naar monstertruck. Lekker onderuit gezakt met een bak popcorn genieten we van de film. We zijn best moe van al het geslenter, dus kunnen nu even bijkomen. Ik moet zeggen het is een leuke (kinder)film van mij krijgt de film een 7.5.

Na de film lopen we verder door de shoppingmall en komen tot de ontdekking dat er op de bovenste etage een schaatsbaan is. De kids worden helemaal gek en willen graag schaatsen. De keuze is gemaakt: we gaan schaatsen ipv naar het paleis en de tempels. De kids gaan schaatsen en genieten vol op.

Jessa schaatsen Juna schaatsen Joli schaatsen Joli en Juna schaatsen

Wij staan langs de kant, in ons zomeroutfit en op slippers, te klappertanden. We halen een lekker bakje koffie om het warm te krijgen. Koffie krijgen met honing, nog nooit gehad. Ik moet zeggen: het smaakt best goed. Na het schaatsen gaan we terug naar ons guesthouse. Het duurt even voordat we zijn ontdooit. Rond 20.00 uur zijn we terug. Nog wat gegeten en gedronken en tegen 22.30 naar onze kamers om alles in te pakken voor ons vertrek naar Vietnam morgenvroeg.