yolotravellog Indonesie Nusa Lembongan

DAG 109, NUSA LEMBONGAN

5 maart 2017 – Nusa LembonganIndonesië

Dag 109

Na een vlucht van 3,5 uur landen we op denpassar in bali. Het eerste dat opvalt is het verschil tussen de luxe op de luchthaven van singapore en bali. Bali is wel flink vooruit gegaan en de luchthaven is mooi maar je meekt direct dat je weer in azie zit en dat bevalt mij wel. Aan de luchthaven in singapore kunnen denk ik maar weinig luchthavens tippen. Ik weet niet wat het is maar zodra ik altijd in indo esie kom voelt het als thuis komen. Ik ben maar een kwartbloedje maar op een of andere manier voelt het heerlijk. De mensen, de geuren, de gebouwen, de offers etc. We worden met een minivan naar sanur gebracht vanwaar we vertrekken naar nusa lembongan. Een tweede verschil met alle andere landen is dat het bloedheet is en erg klam. Even wat snoep inslaan voor de kids en mijn bahasa indonesia oppakken en dan kunnen we via het water de speedboot op. Alle slippers worden in een grote bak gegooid. De boottocht duur 30 minuten en wanneer we aankomen om lembongan weten we direct dat we de juiste keuze hebben gemaakt. Heel mooi water, wit strand en geen hoogbouw. De kist met slippers wordt op het witte strand omgegooid en de zoektocht kan beginnen. Ik wacht maar gewoon op het einde en hoop dat die van mij dan over blijven. Even wachten en genieten van de omgeving en dan de backpacks op de rug en naar een taxi ( hier zijn het kleine witte vrachtwagentjes) lopen. Deze brengt ons naar muschroom beach waar we voor de eerste nachten een hotelletje geboekt hebben. Wanneer we aankomen worden we super vriendelijk ontvangen met een welkomstdrankje en een uitgebreide uitleg over het eiland. Wat een verschil met de KUT filipijnen. Dit is zoals het hoort. De kamers liggen in een erg mooi begroeide tuin met zwembad en zijn super ruim. Een groot bed met een klamboe en airco. Papa papa, mama mama, de douche is buiten roepen de kids. Ja een hele mooie halfopen badkamer met regendouche. Dit allemaal voor €21 per nacht. De kids en ik kleden ons snel om om het zwembad in te gaan en main doet even een dutje. Erg verfrissend is het zwembad niet want het water is pislauw maar toch lekker om even te zwemmen. Ik loop nog even naar het strand en zie dat het een klein baaitje is met wit strand en helder water met een paar kleine restaurantjes. Wel wat veel bootjes maar het plaatje is compleet. Wanneer ik weer in terug ben in het zwembad en samen aan het kletsen ben met joli komt er iemand van een duikschool langs. Ik had bij het welkomstdrankje tegen de receptionist gezegd dat we misschien wilde duiken. De instructeur stelt zich voor en blijkt van indo divers lembongan te zijn. Kleine lokale duikschool maar het voelt goed dus na wat onderhandelen komen we tot een mooie prijs en dus begint de duikles morgen in ons eigen zwembad. Wow dat is snel maar we moeten er toch een keer aan beginnen want joli wilt het heel graag. Dit is ook echt Indonesisch waar het personeel meedenkt en er nog echt service gericht gedacht wordt. Romaine twijfelt nog even maar besluit het de volgende keer met juna of jessa te doen. Savonds eten we wat in ons resortje en de sateh ayam smaakt heerlijk. Wat een verademing om gewoon weer heerlijk eten naar binnen te krijgen ipv fastfood of 7/11 opwarm gerechten. We gaan op tijd naar bed want we moeten morgen vroeg op voor de duikles. Wanneer we neerploffen in ons supergrote romantische bed kan ik na wat gefriemel dan eindelijk gaan slapen en dromen over onze eventuele toekomst in Indonesië.

DAG 110, NUSA LEMBONGAN, MUSHROOM BEACH, DUIKEN

6 maart 2017 – Nusa Lembongan (Mushroom Beach)Indonesië

Dag 110 duikles 1

Vroeg op om een heerlijk ontbijt te eten met lekkere koffie en vers fruit. Even naar het toilet en dan is de instructeur er inmiddels. Half uurtje later dan gepland maar ook dat is Indonesië. We krijgen wat uitleg en vervolgens trekken we de duikuitrusting aan en gaan we het zwembad in. De loodgordel en fles zijn aardig zwaar voor Joli maar het lukt haar aardig. Wat wordt ze groot! De hele les is in het engels en ze verstaat grotendeels alles. Ik hoef haar alleen de technische begrippen uit te leggen en de wat moeilijkere woorden maar de reis heeft al z’n vruchten af geworpen en de kids leren er goed engels door begrijpen. Praten is nog wat lastig maar ook dat gaat steeds beter. En daar gaan we duikbril op, mondstuk in en onder water. Heel apart de eerste keer om te ervaren omdat je alleen door de mond ademt en niet de neus maar al snel heb je het te pakken. Ook natuurlijk omdat het niet anders kan. We doen allerlei oefeningen, ik zal deze niet allemaal opsommen, maar op de helft van de dag blijkt dat we erg snel gaan. Als we er een uurtje aanplakken zegt de instructeur kunnen we de volgende zwembaddag skippen en direct de zee in. Dit doen we en erna krijgt Joli de complimenten aangezien de meeste mensen over wat we vandaag geleerd hebben twee dagen doen. Ze pikt het erg snel op. Romaine maakt wat foto’s en juna en Jessa hebben een snorkel gekregen zodat ze mee kunnen kijken. Middags luieren we nog lekker wat aan het strand en zwembad en genieten we van de rust op dit eiland. We eten nog wat overheerlijk eten en drinken een glaasje onderuitgezakt op beanbags terwijl de zon ondergaat. Wat kan het leven toch mooi zijn. Als twee jaar alles draait om de ziekte van jouw vader en daarna het overlijden en de hele afwikkeling dan sta je eigenlijk nooit stil bij het leven en wordt je geleefd. De dagen zijn somber en er zijn dan maar weinig dingen waar je van geniet. Gelukkig hebben we dit gevoel tijdens de reis weer terug gekregen en kunnen we ondanks het gemis toch weer steeds meer genieten van het leven. Weer lekker op tijd naar bed want de tweede duikdag komt er aan. Selamat Tidor

DAG 111, NUSA LEMBONGAN, MUSHROOM BEACH

7 maart 2017 – Nusa Lembongan (Mushroom Beach)Indonesië

Dag 111 duikles 2

Vandaag weer vroeg op om ons om 7.30 uur te melden bij de duikschool. Joli vind het erg spannend want onze eerst duik is samen met manta’s van 4 tot 8 meter groot. Dus nee geen kleine kleurrijke visjes maar gelijk reuze vissen en dat is spannend. Eerst een stukje rijden naar de haven en dan half uurtje varen naar mantapoint. Onderweg zie je hoe mooi dit eiland en omliggende eilanden zijn. Waanzinnig mooie baaitjes en stranden en heel mooi azuurblauw water. Wanneer we aankomen hebben de duikinstructeur en ik joli al wat rustig gekregen en moeten we de uitrusting aan. Uh hoe gaan we dan het water in ? Oh dat ben ik vergeten uit te leggen. We gaan op de rand zitten en laten ons achter over vallen. Ik zie aan Joli haar ogen dat ze het spannend vind en ikzelf weet ook niet wat je hiervan kunt verwachten maar de instructeur zit naast haar en het zal wel goed komen. 4,3,2,1 en ploens achterover het water in. We verzamelen achter de boot en ik zie aan Joli dat het goed is.  We dalen zoals geleerd eerst naar 10 meter diepte om dan te gaan genieten van de onderwater wereld. Goed klaren want anders doen de oortjes pijn. Alles gaat goed en we zitten binnen luttele seconden op de bodem van de oceaan. Ik ben ongelooflijk trots op Joli hoe ze het allemaal maar doet als 11 jarige en angst naar angst overwint. We genieten er volop van en dan ineens uit het niets komt een super grote manta op ons af zwemmen. In eerste instantie schik je want ze zijn echt groot. Deza had een spanwijdte van ongeveer 5 meter. Ze hebben een hele grote mond, maar zwemmen heel gracieus door de zee. Net voor ons draait hij af naar rechts en genieten we van dit mooie dier. Ik kijk naar joli en geef het ok teken en ze antwoord terug ok. We seinen nog een keer I Love you naar elkaar en geniet van de duik. Wat worden ze toch groot . Na 40 minuten en wat oefeningen gedaan te hebben gaan we weer naar boven de boot op. We varen naar onze tweede duikbestemming waar we eerst onze lunch eten op de boot. Ook weer een mooie baai op nusa penida. Indonesische lunch met lychees en water om je vingers bij af te likken. Dan de duikspullen weer aan en op naar de tweede duik. Deze is op een plek met heel mooi kleurvol koraal en hele mooie vissen. Na 15 minuutjes geeft joli aan dat ze pijn aan de oren heeft. De duikinstructeur schiet haar te help en na wat proberen te klaren moeten we de duik even onderbreken om joli naar de boot te brengen. Ze heeft teveel last en wilt graag de boot op. Ik vraag haar of het ok is en ze zegt maak jij de duik maar af pap. Ik zie je zo. Ik maak de duik en oefeningen af. Het is hier echt heel mooi  onder water. Ik heb natuurlijk nog weinig vergelijkingsmateriaal maar dit is erg mooi volgens mij. Alle kleuren vissen, slangen, schildpadden en koraal. Echt mooi. Wanner we terug komen op de boot gaat het alweer wat beter met Joli maar ze heeft nog steeds last. Terug aan wal krijgt ze wat oordruppels en laten we hopen dat het morgen over is zodat ze de cursus kan af maken.

Smiddags luieren we weer wat aan het zwembad en strand en genieten we weer van de rust die heerst op dit eiland. Weer lekker wat eten en Savonds eten we op het strand. Zelfs Juna eet hier de sateh ayam met rijst en dat is al heel wat hahaha. We ontmoeten wat mensen waar we mee kletsen en delen zo onze reisverhalen een beetje. Savond ontmoeten we ook jan from austalia. Ze woont inmiddels al 7 jaar op bali in Sanur en verteld ons het een en ander en geeft ons wat tips. Ze gaat elke maand een weekje naar nusa lembongan om te genieten van de rust. Bali is inmiddels wat drukker geworden zegt ze met een lach. We kletsen uren en door haar verhalen krijgen we het idee dat wonen op bali zo gek nog niet is. Weer lekker op tijd naar bed om bij te tanken want morgen weer duiken. Oh ja we lezen ook nog de theorie af en toe door want daar gaat het examen morge over. Redelijk dik boek met veel technische begrippen dus niet makkelijk voor joli.

DAG 112, NUSA LEMBONGAN, MUSHROOM BEACH

8 maart 2017 – Nusa Lembongan (Mushroom Beach)Indonesië

Dag 112 duikles 3

De laatste duikdag is aangebroken en vanmiddag hebben we na de test waarschijnlijk ons certificaat. Het is alweer beter mer joli haar oren en we kunnen dus weer twee duiken aan. Dit keer kaan we duiken op twee ander plekken rondom nusa penida. De eerste duike maken we bij een rif dat start op 3 meter diepte en loopt schuin naar beneden naar een diepte van 600 meter. Zo diep gaan we natuurlijk niet want we mogen met ons diploma maar 20 meter diep. Wanneer we met de boot aankomen duiken we er in en alles gaat super. Joli denkt er nog niet meer over na en laat zich als een pro achter over vallen. We zakken langzaam af naar 3 meten en aanschouwen al het moois hier. Dit is nog mooier dan gisteren en de kleuren knallen er uit. We zakken langzaam steeds dieper tot we ongeveer op 20 meter diepte zitten. Het is echt heel mooi en we zijn blij dat het goed gaat met joli haar oren. We zien heel veel soorten vissen. Een hele grote ploffervis, stonefish een lionfish en vele kleine nemo visjes. Het koraal is erg mooi. joli moet nog even e opdrachten doen die ze gisteren gemist heeft maar die gaan super. Voor je het weet zijn er alweer 40 minuten om en moeten we langzaam stijgen naar het oppervlak. De zuurtof van mijn buddy is op en dan moeten we met zn allen naar boven. Joli heeft de meeste zuurstof over van ons allemaal. Ongeveer de helft nog, ik nog een kwart Conrad heeft hem leeg. Het is natuurlijk geen wedstrijd maar hieraan kun je wel zien dat je ademhaling etc. onder water goed is. We lunchen weer op de boot in een mooi baaitje en vervolgens varen we een stukje verder naar de tweede plek. Wannee we op de tweede plek aankomen zien we dat er erg veel stromingen staan. De instructeur geeft aan dat het hier erg mooi is maar dat het wel een advanced duik gaat worden vanwege de snelle stroming. We gaan akkoord want we willen ervaren hoe dit voelt. Wanneer we zakken naar beneden merk je direct wat ze bedoelen. De stroming pakt jou op en neemt jou met een gigantische snelheid door het water. Op sommige stukken weer niet en dan kun je wat meer genieten maar je wordt alle kanten op geduwd. Na een 15 minuten leer je er mee om te gaan maar het blijft snel gaan. We zien weer hele mooie vissen, koraal en een hele mooie schildpad en trompetvis. Het is ongelooflijk hoeveel mooie kleuren er onder water zijn. Wanneer we wee omhoog gaan zien we de afstand die we afgelegd hebben in 40 minuten en die is giga. Leuk om meegemaakt te hebben maar mij gaat het te snel. Ik geniet liever wat meer. Maar goed we hebben het gedaan en we zijn geslaagd voor het praktijk gedeelte. Nu weer terug naar ons eiland en later op de middag de test maken. Oh ja we verhuizen vandaag ook naar een ander plekje want ons resortje zit helaas vol geboekt. We lezen nog even de theorie door en settelen ons in ons nieuwe resort tanis in mushroom beach. Vertellen de verhalen aan romaine en juna en jessa en voor je het weet kunnen we weer terug om ons examen te maken. We dachten dat het een uurtje zou duren maar uiteindelijk duurt het 3 uur. Eerst namelijk nog een theorie lesje, dan oefenexamens en dan pas het echte examen. We slagen allebei voor ons examen en we zijn de trotse bezitters van Padi open water. Bedankt Indodivers lembongan voor de goede begeleiding en al de gezelligheid. Zo klaar en morgen weer eens lekker uitslapen hahahah. Romaine en de kids vermaken zich prima in het nieuwe resortje want het heeft een zwembad met glijbaan en ligt aan het strand. Ja we hebben deze week iets luxer geleefd en toch maar effe €25 per nacht per kamer betaald. Na dit resort weer snel terug naar ons backpackbudget hahaha. Wannee we 2 uur later dan gepland thuis komen is romaine erg blij want ze maakte zich zorgen. Ze dacht dat we maar een uurtje weg zouden zijn. De smsjes die we aan elkaar gestuurd hadden waren niet aangekomen dus wel begrijpelijk dat ze zich zorgen maakte. Savonds gaan we nog gezellig wat eten aan het strand en genieten we weer van de heerlijke Indonesische keuken. We ontmoeten nog heel wat mensen waar we gezellig mee kletsen. Veel nederlanders hier, dus das ook wel weer leuk om mee te praten.  Ik spreek vee met jan die we een paar dagen geleden ontmoet hebben en we hebben afgesproken bij haar op bezoek te gaan in bali. Ze heeft er veel kennissen opgebouwd en kan ons misschien wel helpen met een woonplekje daar te vinden. Zal dan toch onze droom werkelijkheid worden. Ons huis in nederland is nog niet verkocht maar we hebben alle hoop dat het nu het voorjaar wordt wel verkocht gaat worden. Na een paar glaasjes maar weer naar de kamer en nagenieten van weer een mooie dag. Selamat tidor !

DAG 113/114, NUSA LEMBONGAN, MUSHROOMBEACH, RELAX

9 maart 2017 – Nusa Lembongan (Mushroom Beach)Indonesië

Dag 113/114

De twee dagen hebben we twee lekkere luie stranddagen en relaxen we gewoon een beetje. Zwemmen afwisselen met dutten, eten en kletsen met jan en alleman hier. Ee spreken veel Australiërs en Nederlanders. Je merkt toch wel dat veel nederlanders ontevreden zijn over het leven in nederland en zich druk maken over de verkiezingen, vluchtelingen, buitenlanders etc. Australische mensen zijn daar niet zo mee bezig en lijken wel net wat relaxter en bewust van hoe mooi het leven kan zijn. Ze zijn erg vriendelijk en open. Ik geniet volop van al dat kletsen want ik leer zo erg veel over de wereld etc. Was er maar een beroep waar je geld verdiend met praten over de wereld en alle mooie plekken. Denk dat ik dan snel ging solliciteren. Hmm elke keer als ik over werken nadenk krijg ik het benauwd want daar ben ik nog niet echt aan toe maar aan de andere kant ben ik wel nieuwsgierig naar het vinden van een passie en daarmee werk dat leuk is om te doen. Ik begrijp steeds beter dat pap eigenlijk een heel gelukkig leven heeft gehad omdat hij van zijn passie zijn werk heeft kunnen maken. Ik heb vaak gedacht maar man jij met je voetbal voetbal en nog eens voetbal, maar dat was gewoon zijn leven. Alles wat maar met voetbal te maken had bracht hem vreugde, soms ook vele ergernissen wanneer hij verloor etc, maar over het algemeen ging hij altijd fluitend en gemotiveerd werken. Romaine en ik hebben onze passie (buiten die in bed, hahaha) nooit echt kunnen vinden en doordat je met veel mensen praat ervaar je wat er allemaal op de wereld is en welke mogelijkheden er zijn. Ik denk dat Romaine haar passie trouwens al gevonden heeft in de vorm van yoga, zelfbewustzijn en creatief bezig zijn maar ik zou het echt niet weten. Ik kom op reis alsmaar mensen tegen die iets met producen te maken hebben. Ik hebben mensen gesproken die regisseur zijn, producer zijn , location manager zijn voor millionaire zoekt vrouw etc. etc. Misschien moet ik eens bij mijn oom Gino of neef Jim aankloppen voor wat tips over de film/muziek wereld, hahah. Och wie weet we zullen wel zien wat er op ons pad komt. Mochten jullie tips hebben of ideeën voor ons dan laat maar weten. Ben benieuwd naar jullie mening .

Voor de rest dus nagedacht over zulke dingen en genoten van de omgeving.

DAG 115, NUSA LEMBONGAN, MUSHROOM BEACH

11 maart 2017 – Nusa Lembongan (Mushroom Beach)Indonesië

Dag 115

Vandaag hebben we scooters gehuurd en gaan we nusa lembongan en nusa ceningan verkennen. We rijden eerst pinnen bij een van de twee pinautomaten op het hele eiland. We hebben geluk want er zit geld in de automaat, hahah. Vaak doen ze het niet of is er niet genoeg geld, maar dan kun je gelukkig je rekening bij de restaurant later betalen. Dus creëer je een bierviltje zoals we dat in venlo noemen. We rijden richting de yellow bridge om over te steken naar nusa ceningan. De yellow bridge is een half jaar geleden ingestort toen er tijdens een ceremonie teveel mensen op de brug stonden en er ook nog eens scooters over heen gingen.
In totaal vielen er 12 doden en meer dan 40 gewonden tijdens dit voorval. Selamat jalan voor de overledenen. De brug is vorige week weer open gegaan en er mogen nu niet meer dan twee scooters tegelijk over heen. We komen veilig aan de over kant en rijden ceningan rond. Op aanraden van een duitse meid die ik ontmoet heb gaan we even relaxen bij pirate beach club. Als je daar een drankje drinkt kun je genruik maken van hun infinity pool en genieten van het geweldige uitzicht. Heerijk relaxt en het levert leuke en mooie foto’s op. Ben er nog even de zee in gegaan en nogmaals de zee is hier vele malen mooier dan de filipijnen. Nadat we hier hebben genoten van wat snacks gaan we weer de scooter op om verder te kjjken wat ceningan te bieden heeft. Het eiland is nog helemaal niet toeristisch dus ik zie gelijk erg veel mogelijkheden hier. Didi niet teveel nadenken over mogelijkheden maar geniet nu maar  moet ik mezelf vaak zeggen hahaha. We bezoeken een cliff dive spot, surf spots en rijden het hele eiland rond.

Tussendoor stoppen we op het hoogste punt om te genieten van een waanzinnig uitzicht over nusa penida ( het volgende eiland). De weg naar dit punt is erg slecht en pittig met twee kids op de scooter maar we rijden langzaam zodat het nog enigszins veilig is. Wat een mooi eiland is dit en wat een mogelijkheden hier. Shit doe ik het weer hahaha. We zien nog een hanen gevecht en erg mooi plekken maar besluiten de zonsondergang te gaan bekijken op lembongan at sunset point. Hier genieten we van een waanzinnig mooie zonsondergang terwijl we de nasi goreng, satey ayam als een paar uitgehongerde varkens naar binnen werken. Wat kan eten toch lekker zijn. Als je er niet dik van werdt zou dat een leuke passie zijn hahahaha. Morgen wilden we eigenlijk vertrekken naar bali maar we besluiten nog maar een dag en nacht er aan vast te plakken. Wat is het hier mooi en rustig. Het was een lange dag en we hebben erg veel zon gehad dus we gaan weer eens een keer lekker op tijd naar bed rond een uur of 22.00.

Tip! Wij maken vaak gebruik van Agoda om onze hotels te boeken. Top site om goedkope accomodaties te boeken.

DAG 116, NUSA LEMBENGAN

12 maart 2017 – Nusa Lembongan (Mushroom Beach)Indonesië

Didi vertelt:

Dag 116 12 maart

Vandaag een rustig dagje gewoon genieten van het strand en ons baaitje. Even slippertjes zoeken voor Jessa want die van haar zijn weer eens kapot gegaan. De tussenstand van onze slippers is als volgt:
Didi 1e paar slippers
Romaine 1e paar slippers ( wel reparatie)
Joli 1e paar slippers
Jessa 3e paar slippers
Juna 3e paar slippers

Vraag mij niet hoe maar op een of andere manier weten Juna en Jessa elke keer hun slippers kapot te krijgen. Die van Joli heb ik wel een keer gerepareerd maar het is nog steeds het eerste originele paar. Hahah niet belangrijk natuurlijk maar gewoon even leuk weetje.

Voor de rest Savond’s lekker gegeten en de tassen etc ingepakt want morgen gaan we naar Bali, Sanur. We hebben op advies van Jan een hotelletje geboekt dus we zien daar wel weer wat het is. We hebben wel lang getwijfeld of we Nusa lembongan wel wilden verlaten want het is er erg relaxt en mooi maar we kunnen altijd nog terug. Doorslaggevend was eigenlijk de in het Nederlands beantwoorde mail van het hotel. Het Hotel blijkt door een Nederlander met indo roots te worden gerund. Ben erg nieuwsgierig hoe hij hier een leven heeft opgebouwd. In de mail schrijft hij dat we eigenlijk saudara zijn en daardoor krijgen we een familie prijsje. Richard is van Titaley en dat doet mij weer denken aan oom Joop titaley en zijn zoon Marpel waar ik een aantal jaar geleden samen met pap en gino een voetbalreis mee heb gemaakt door de Indonesië en de molukken. Selamat Tidor.