Yolotravellog Koh Samui – Mae Nam

DAG 4 : MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE

20 november 2016 – Ko SamuiThailand

Vandaag zijn we gevlogen van bangkok naar koh samui. We hebben gekozen om te vliegen omdat we merken dat de kids nog niet helemaal in het ritme zitten en wij hun een busrit van 12 uur plus 2 uur boot willen besparen.  Bus en boot is wel een stuk goedkoper en je ziet veel meer van het land, maar dit komt later wel. De rit met de taxi wS al een beleving op zich. De taxi chauffeur was aan het einde van zijn shift en viel al bij het eerste stoplicht in slaap. Daarna hield hij zich wakker door te zingen en gekke bewegingen te maken. De kids lachtte zich kapot en pap en mam dachtte als dat maar goed gaat. Aangekomen op koh samui blijkt een van onze backpacks te missen. Die met de kleding van de kids natuurlijk, maar ons wordt beloofd dat we deze nog dezelfde dag zullen ontvangen. Zal wel goed komen. We laten ons bij ons guesthouse afzetten dat we via internet gebonden heb en. Een guesthouse dat nog niet via booking.com etc te boeken valt en dus nog een verborgen parelop samui is. Wij houden van laid back azia style en het hoeft allemaal niet te luxe te zijn. Gewoon een plek waar je je thuis voeld en de sfeer relaxt is. En ja toen we aankwamen bleek dat we de goede keus hadden gemaakt. Super mooie plek met huisjes aan zee. Ligbedje en hangmat voor het huisje onder de palmbomen. Een waanzinnig vriendelijke gastvrouw, een restaurant met super lekkere en betaalbare gerechten. Echt een mooie plek om tot rust te komen en te genieten van  de zee en lekker thais eten. We konden kiezen tusse airco huisjes op de 2e rij of fan huisjes aan zee. Het uitzicht aan zee is waanzinnig dus we kiezen voor deze iets kleinere fan huisjes a 600 bath ( €15,-) per stuk per nacht.

Huisje treehouse 2 Uitzicht huisje

We zijn direct te zee in gedoken en daar 2 uur gespeeld met de kids, daarna wat gegeten en spellen gespeeld voor ons huisje. De kids slapen in het huisje naast ons dus eindelijk ook tijd voor de door papa zo gewaardeerde sexuele activiteiten , hahaha.

” SLAPEN OP HET GELUID VAN DE GOLVEN ”

Altijd gedacht dat het slapen op geluid van de golven iets romantisch had, maar ik moet zeggen dat ik nog twijfel of het irritant is of rustgevend is. De hectiek van nederland zit nog in het lichaam en dus is het denk ik nog wven wennen dat je niks anders hoort dan het geklots van de golven maar ik heb er heerlijk op geslapen. Kan natuurlijk ook komen door de activiteiten die van te voren plaats vonden hahaha.

De zonsondergang is ook mooi maar door de wolken nog noet super vandaag.

DAG 5 : MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE

21 november 2016 – Koh SamuiThailand

Heerlijk wakker worden op het geluid van de golven. Gelijk naar buiten gegaan en de zee in gedoken. Wat een heerlijk gevoel zo smorgens vroeg. De kids volgen al snel en genieten volop van de zee. Na lekker wat te hebben gezwommen komen ze naar het huisje en vragen of ze huiswerk mogen maken. Uhh, ja dat mag maar ik denk bij mijzelf dat zouden wij jullie toch moeten zeggen, maar wat blijkt is dat kids ook zelf willen leren en dus starten ze te werken in hun lesboekjes van school. Jessa oefent de letters van het alfabet,  Juna en Joli  hun rekensommen, taal  en tekenen. In totaal werken ze bijna twee uur aan hun huiswerk onder begeleiding van ons. Na 2 uur komt de vraag mogen we weer zwemmen. Natuurlijk mag dat, je mag zwemmen wanneer je wilt. Ze duiken de zee weer in en ik heb nu het gevoel dat het met het leren wel goed komt. De hele dag aan het strand genoten en lekker gegeten. Savons hebben we nog even gescrabbeld en mam won. Vannacht was de zee een stuk rustiger waardoor het in slaap vallen op hwt gwluid van de golven heerlijk was.

DAG 6: MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE

22 november 2016 – Koh Samui, SuratthaniThailand

Romaine vertelt:
Hoe was onze dag vandaag? Nou, hij begon met regen. Normaal zou ik dat niet zo fijn vinden, maar hier is het wel lekker. Vooral omdat ik last van hoofdpijn heb, is het lekker als het zonnetje even iets minder schijnt.
De regen duurde niet lang, maar het bleef wel wat bewolkter. Ideaal om een strandwandeling te maken. We wilde een ander guesthouse bekijken en Jessa wilt graag een pop. Gaan met die banaan.
We vertrokken rond een uur of 13.00 (niet  er bij nagedacht dat het zeewater dan op z’n hoogst (vloed) staat. In de namiddag, rond 15.00 uur begint de zee terug te trekken). Doordat het vloed was moesten we een aantal keren door de zee lopen om verder te kunnen. Niet erg, eigenlijk best lekker in deze hitte. Er waren alleen een paar inhammen die een soort rivier vormden en daar kwamen we dan tot ons middel onder water. Dit vond Juna minder. Bij 1 inham moest Didi haar dragen, want ze durfde echt niet. Jessa, die bijna tot haar kin onder water kwam liep er gewoon doorheen en Joli ook. Best een uitdaging.
Uiteindelijk zijn we via een zeer luxe resort gelopen en zo op de straat beland. Het guesthouse niet gevonden. Achteraf bleek dat we die al lang voorbij waren gelopen.
Nu op zoek naar een pop. Waar vind je hier zoiets. Nou, we liepen er direct naar toe. De pop was helaas erg duur €25,00. We gingen verder opzoek, want als je zo snel een pop vind, zijn er toch wel meer. Ha,ha, niet dus. Een half uur zijn we nog  verder gelopen.  Moe, overhit, uitgedroogd en GEEN pop. Jessa was not amused.
Met songthaew terug naaar ons hutje, want de zin was over.
We zijn nog lekker de zee ingedoken en wat geluierd. Rond 19.00 zijn we wat gaan eten. Ik moet zeggen: het eten hier is overheerlijk

Regen restaurant.  Restaurantje

DAG 7 : MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE

23 november 2016 – Ko SamuiThailand

 Romaine vertelt:

Vandaag niet zo heel veel gedaan. Weer last van hoofdpijn, dus doe ik het wat rustiger aan en de rest van het gezin doet mee.

Als eerste Gino gefeliciteerd met zijn verjaardag, daarna ontbeten. Mijn hoofd bleef maar bonken en ik ben samen met Jessa rond de middag een dutje gaan doen.

Helaas heb ik de hele dag last gehad van hoofdpijn. Moet wel van de hitte zijn. Didi en de meiden  hebben zich nog goed geamuseerd en ik heb me rustig gehouden. DidistrandstoelKidsdidi in zeeKidsdidiin zee

DAG 8: MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE

24 november 2016 – Koh SamuiThailand

Romaine vertelt:

Wat brengt vandaag? We gaan met de scooter naar chaweng beach.

Waarom? We willen rond de 4e december naar een ander plekje. Mae Nam is heel mooi en relaxed, maar willen we iets ondernemen, dan ligt het erg afgelegen. Bij chaweng valt meer te beleven.

Dus we gaan op de scooter en ik vind het best spannend, aangezien ik al een tijdje niet meer op een scooter gereden heb, ze hier links rijden en het erg druk is op de weg.

Didi neemt mee op zijn scooter: Juna en Jessa. Joli komt bij mij achterop. Via de rondweg van Koh Samui (de drukste straat van het eiland) zijn we na een half uurtje bij chaweng.

Wats kebeurt.

Oké, het strand is nog mooi, maar de prijzen zijn verdubbeld; de guesthouses hebben plaats gemaak tvoor dure resorts of ze liggen er verrot bij; de straat met leuke barretjes en restaurantjes is vervangen door shoppingmals en discotheekachtige uitgaansgelegenheden. Kortom sfeerloos.

1 dagje chaweng was meer dan genoeg voor ons. Hup, de scooter op (de terugweg is het nog drukker dan op de heenweg),en lekker naar ons rustig en pittoreske guesthouse.

.Jessa hoed Jessa strandstoel

Veilig daar aangekomen was het avond en etenstijd. Na het eten zijn we ingesprek gekomen met een echtpaar uit Ierland met 2 kids.  Zij wonen nu zo’n 12 jaar in Thailand en zijn bezig met de bouw van een luxe guesthouse op het vaste land van Thailand. Het was een zeer interessant gesprek, maar ik had nog steeds last van mijn bonken hoofd en ben rond een uur of 23.00 naar bed gegaan. Didi heeft nog lang met hen gekletst en gezopen.

DAG 9: MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE

25 november 2016 – Koh SamuiThailand

Romaine vertelt:

We worden wakker. De meiden slapen nog. Didi neemt alvast een duik in de zee en ik heb weerrrr hoofdpijn. Tijdens de ochtendduik ontmoet Didi een man, neel, die ook al een tijdje in thailand woont en geeft hem wat tips. Hij blijkt online docent te zijn en verdiend hiermee 40.000 bath per maand voor fulltime te werken. Hij bied Didi ook een baan aan maar ik Denk niet dat Didi voor €1000 full time gaat werken . Later die dag kletsen we nog wat met de man en zijn vrouw en wisselen email adressen uit. Ik begin me toch een beetje zorgen te maken. Thuis heb ik af en toe wel eens hoofdpijn. Wie niet? Maar hier: elke dag. Nog steeds denk ik dat het met de hitte heeft te maken.

Ik ga maar eens onder een ijskoude douche staan, dan doe ik wat rek-oefeningen voor mijn nek, want daar komt de pijn vanaf.

We gaan ontbijten. Ik: hoed op, bril op, in de schaduw. Ik ga er helemaal voor, want ik wil van die verrekte hoofdpijn af. En ja, ik weet het; ik kan een pilletje nemen, maar dat haat ik. Als ontbijten twee gekookte eitjes met veel zout, een kopje koffie en liters water. Een uurtje na het ontbijt, wat denk je eeeeee geen hoofdpiin. Het werkt.

Didi gaat met de scooter naar Lamai om te kijken of het daar iets voor ons is. Ik blijf met de meiden hier. Af en toe neem ik een koude douche (echt niet fijn, maar als daar de hoofdpijn van weg blijft, dan met liefde), ik drink nog wat liters water weg, doe yoga nidra, blijf uit de zon. De hele dag geen hoofdpijn.

De meiden amuseren zich in het water, in hun hutje en op het strand. Rond de lunch is Didi weer terug. Lamai is het strand waar we moeten wezen volgens Didi. Hij heeft een paar guesthouses bezocht en daar zal er wel 1 tussen zitten die we gaan boeken.

Voor de rest van de dag niet veel meer gedaan. Gewoon lekker genoten van de heerlijke omgeving hier, zonder hoofdpijn.

Jessa voor huisjeKids in zee met rugbyDidi en ik bij zonsondergang

DAG 10: MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE

26 november 2016 – Koh SamuiThailand

Romaine vertelt:

Hoe worden we wakker vanmorgen? Met Jessa tussen ons in en weerrrr hoofdpijn.

Jessa was flink aan het klieren gisternacht, dus die heb ik bij ons gelegd. Dat is eerder een straf voor Didi en mij, dan voor haar, maar wel rust in de tent.

Ik ben vanochtend meteen weer onder een koude douche gesprongen ivm mijn bonkende hoofd. Als ontbijt roerei met zout, veel water, hoed op, zonnebril op, in de schaduw etc. Het mocht niet baten. De hele dag weer last van een bonkend hoofd.

Yoga nidra gedaan, helaas geen verschil. Tot s’ avonds in bed heb ik mezelf afgevraagd  waarom??? WAAROM??? Geen antwoord. Of toch wel…. het enige verschil wat ik kon bedenken was dat ik de dag daarvoor KOFFIE heb gedronken. Ik had s’morgens een (niet zo lekker) kopje koffie gedronken. Is dat het???

Didi is vandaag met Jessa op de scooter naar een pop op zoek gegaan. Ze wilt zooo graag een pop en als Jessa iets wilt nou dan moet je van goede huize komen om haar van die gedachte af te krijgen. Didi is direct naar de winkel gereden waar we de pop als eerst zagen en heeft voor € 20,00 de pop en een buggy erbij (die licht geeft) gekocht. Daarna zijn ze nog naar de Seven-eleven (supermarkt) gereden en daar wat boodschappen gedaan.  Didi heeft voor de kids vreemde Thaise etenswaren gekocht, want daar kunnen ze dan leuke filmpjes over maken. Dat hebben ze dan ook gedaan vandaag en nog gezwommen, in hun dagboekje geschreven, gekleurd etc. Jessa pop Knutselen

DAG 11: MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE

27 november 2016 – Koh SamuiThailand

Romaine verteld:

Het is vandaag zondag.

We hebben lekker geslapen, maar ik word weer met een bonkend hoofd wakker.  Bij het ontbijt neem ik dus koffie en wat denk je, het werkt!!! Eindelijk een half uurtje later is de hoofdpijn weg. Hoe lekker is dat.

Blijkbaar is het op zondag wat drukker bij ons guesthouse. Niet te druk, maar wel wat leven in de brouwerij.

We hebben in de zee gezwommen en wat spelletjes gedaan op het strand. In de namiddag zijn we weer een strandwandeling gaan maken.

We hebben geleerd van de eerste wandeling, dus vertrekken we wat later. Het water is  al aan het terugtrekken en hoeven we niet meer door het diepe water te lopen.

We gaan toch nog een kijkje nemen bij het guesthouse dat we de vorige keer voorbij zijn gelopen. Het krijgt goede recensie op internet en het heeft een zwembad.

We vinden het deze keer wel, na een half uurtje wandelen. De recensie snappen we niet. Oke, het heeft een zwembad, maar voor de rest totaal geen sfeer en het ligt aan een uitham van de zee. Er is dus stilstaand water, dus muggen, dus Romaine: not so happy. Aangezien ik altijd lek word geprikt.

We wandelen terug over de straat. Nog even bij de Seven-eleven naar binnen voor wat chips en appelsap en dan weer naar ons eigen hutje. Dit blijft tot nu toe nog altijd het mooiste.

Joli heeft nu hoofdpijn. We hebben de hele tijd in de zon gewandeld en Joli had niets op haar hoofd. Hier voel je de zon 10 keer heftiger dan bij ons. Ik heb Joli gemasseerd, ze heeft yoga met mij gedaan, water gedronken en is daarna even gaan slapen. Daarna ging het wel weer.

s’ Avonds bij het restaurantje hier wat gegeten, nog wat gekaart en daarna naar bed gegaan. Het nadeel hier is (geen idee of ik dit al eerder heb verteld) ze sluiten om 21.30 af. De bar en het restaurant. Je krijgt dan dus niets meer en er is ook niemand meer. Didi en ik vragen ons echt af waar alle gasten dan zijn. Wij zijn elke avond de enigste die hier nog zitten.

Voor nu truste.

Zonsondergang Romaine restaurant Jessa geeft kus

DAG 12: MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE

28 november 2016 – Koh SamuiThailand

Romaine vertelt:

Maandag was een rustig dagje.

De meiden hebben wat huiswerk gemaakt. Samen hebben we tekeningen gemaakt. Ze hebben wat geschreven in hun dagboekjes. Wat spelletjes gespeeld.

Bij dit guesthouse hebben ze een hondje dat veel op Toto lijkt (Toto was het hondje van Zita)

.Toto Toto

Hij is heel lief. Sinds 2 dagen is er ook een puppy bijgekomen. Ook een heel lief hondje. De kids spelen er vaker mee. Er ligt ook vaker een hond bij ons huisje. Zeker als het even heeft geregend en zij is ook echt lief. Ze heeft vandaag de hele dag bij ons gelegen en gezeten.

Kaartspel met hond

Voor de rest weinig uitgevoerd.

Morgen willen we met de scooter naar Lamai gaan.

DAG 13: MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE

29 november 2016 – Koh SamuiThailand

Romaine vertelt:

We hebben vandaag twee scooters gehuurd. We willen naar Lamai rijden om een guesthouse of iets te gaan boeken. We hebben nu tot de 4e hier gereserveerd, dus kijken of Lamai iets voor ons is.

We rijden deze keer niet over de ringweg van Koh Samui, want die is erg druk. Deze keer nemen we een binnendoorweg. Het klopt, de binnendoorweg is heerlijk rustig en heel mooi. Hier en daar zien we een buffel grazen, mannen die in een elektriciteitspaal klimmen om er nog een kabeltje bij te hangen, we zien hoe de mensen in the middle of nowhere wonen en werken. Echt prachtig, maar het is een bergweg. Bergje op en bergje af.

Tanken  Tanken

Eerst even tanken zodat we zeker niet zonder benzine komen te staan in de bergen. Ze tanken je hier overal de brommer vol met oude alcoholflessen die gevuld zijn met een liter benzine of zo.  Af en toe word het bergje een berg en moeten we heel steil omhoog. We komen net de berg op. Soms is het heel steil omlaag. Best spannend. Jessa vindt het helemaal geweldig, Juna vindt berg af spannend en Joli vindt het allemaal spannend. Die is een beetje zoals ik, want bij mij schieten gedachten door mijn hoofd: wat als de remmen het nu begeven of zitten de wielen wel goed vast. Daarna denk ik weer: man, maak jezelf niet gek. Kijk om je heen, geniet hiervan. Dat probeer ik dan ook te doen.Kids op berg Kids op berg Uitzicht berg scooter

Maar wat denk je: we rijden echt een hele steile berg af. Ipv gas geven moet ik vol de rem inknijpen. Ik denk wel zo’n 10 minuten (het leek een uur) lang. Onderaan de berg, het laatste stukje, doet mijn achterrem het niet meer. Ik voel het direct. Gelukkig heb ik nog een voorrem, maar die is niet echt geweldig.

Aan de kant van de weg is een houten hut waar een man boeken en drinken verkoopt. Hier stoppen we even, want ik durf zo niet verder. Wat als ik weer zo’n berg omlaag moet. Echt niet en Joli, die bij mij achterop zit (ookal zo’n heldin) ziet het ook niet zitten.

Eerst even wat drinken. Het is weer bloedheet en we zijn uitgedroogd. We kletsen wat met de eigenaar. Hij heeft hier een stuk grond, niet normaal zo groot. Super onderhouden allemaal. Hij woont hier met zijn vader. Die woont in een huis tegenover dat van hem. De eigenaar heeft op zijn stuk grond een bookstore, die tevens dient als tankstationtje en hij verbouwt papaya, bananen en durian. Hij heeft het hier goed voor elkaar, midden in de jungel.

Bookstore Bookstore

Genoeg gekletst, hoe verder met mijn scooter? We checken de rem en…huh??? Hij doet het weer. Didi denkt door het vele remmen, dat het overhit is geraakt. Nou, ik vertrouw het niet helemaal, maar we besluiten om toch verder te rijden. Gelukkig krijgen we geen steile bergen meer en zijn we na 10 minuten waar we moeten zijn, in Lamai.

Na een zoektocht van guesthouses belanden we bij Lamai Inn. Een midrange bungalowresort aan het strand en ze hebben zelf een zwembadje. Deze hebben we geboekt vanaf 4 december. Voor hoe lang? Geen idee.

We gaan nog even op het strand van Lamai liggen en springen dan weer op de scooter. Terug naar ons hutje in Mae Nam. Nu nemen we de ringweg. Liever iets drukker op de weg, dan dat we weer de steile bergen moeten trotseren, hihihi.

Terug bij ons hutje ( het viel reuze mee met de drukte op de weg) zijn we nog lekker de zee ingedoken. Daarna wat gaan eten en we ‘moesten’ tot 12 uur wakker blijven, hahaha, want Juna wilde graag met Hannah bellen. Hannah is vandaag 10 geworden.

Nou, Juna heeft dik een uur met Hannah gebeld. Ze moesten aardig wat bijkletsen.

DAG 14 : MAENAM SILENT BEACH TREEHOUSE

30 november 2016 – Koh SamuiThailand

Didi verteld:

Toe we opstonden zagen we dat het wat bewolt was en er erg hoge golven waren in de zee. Lekker rustig ontbeten dus en vervolgens moesten we onze spullen verhuizen naar een ander huisje. We wisten dat er een nacht was dat het huisje geboekt was door anderen en dat was vandaag. Even kleren op een stapel en 5 meter verder weer in een ander huisje neerleggen. We zijn samen in het restaurant gaan zitten om wat huiswerk te maken en samen bezig te zijn. Joli wilde graag de stambomen van onze families maken, Juna wilde graag brieven schrijven voor vriendinnetjes en Jessa wilde graag kleuren. Leuk om te doen aangezien het toch een bewolkte dag was. Ik zal het resultaat van de brieven, kleurplaten  en stambomen later op internet plaatsen.

Knutselen

Ik ben vervolgens met de kids de zee in gegaan maar door de wilde zee dreven er ook wat kleine blauwe knoops kwallen in de zee en de kids wilden er snel weer uit. De golven waren heerlijk en hoog maar de angst voor kwallen was iets groter, . In het water ontmoette ik een duitste jongen die ook met zn gezin ( vrouw en twee kids 1 en 3 jaar) op reis was. Welliswaar 6 weken maar genoten van hun tijd samen. Hij vertelde mij hoe het in duitsland geregeld was na de geboorte van een kind. Mijn bek viel open. In totaal krijgen zij samen 14 maanden betaald verlof om voor de baby te zorgen. Welliswaar maar 70% van hun salaris maar dan nog. In nederland de vrouw 16 weken en de man 5 dagen? In duitsland de vrouw dus 12 maanden en de man 2 maanden maar je mag het ook verdelen in beide 7 maanden. Och ja het is hoe het is maar de kinderbijslag is in duitsland ook al 3 tot 4 maal hoger dan in Nederland. Wat gaat er in ons kleinde landje fout vraag je je dan af. Maar goed na even kletsen besloot de man met zn gezin ook vanaf morgen te verblijven in ons resortje en dus weer wat nieuwe vrienden erbij. Voor de rest lekker wat met de kidse gespeeld op het strand, fotos en musically’s gemaakt.

JunaopsteenJoli op steenJolijumpJunajump

Voor de musically’s moeten jullie kijken op musically en dan juna haar kanaal heet junax11 en joli haar kanaal xjolixx . We merken dat de kids toch wel graag op de telefoon zitten om contact te hebben metiedereen en creatief bezig te zijn. We vinden het nog lastig om te bepalen of we dit telefoongebruik goed vinden maar houden in in de perken door ze overdag 1 uur er op te laten en savonds na het eten (20.00 uur) mogen ze zelf kiezen of ze spellen willen spelen of met de telefoon willen spelen. Vaak wordt voor de telefoon gekozen maar we hopen dat dit gelijdelijk gaat veranderen. . Savond’s bij het eten zag ik een vrouw zitten met kids. Ik had hun al eerder gezien en was wel nieuwschierig naar hun verhaal dus toen ze voorbij liep groette ik haar en vroeg ik hoeveel kids ze had. Ook 3 antwoordde ze, 10,8 en 6 jaar oud. Ze kwamen uit noorwegen en waren 6 maanden op reis en dede hedurende de reis overal vrijwilligerswerk. Na thailand gaan ze nog naar costa rica, argentinie en bolivia. Je doet hier erg veel en leuke ideeen op . Ze gaf hier op koh samui engelse les en haar man klustye wat bij op de school. Ze nodigt ons uit om een keer op bezoek  te komen en de kids samen te laten spelen in hun zwembad. Tevens geeft ze aan dat er vraag is naar engelse docenten en we dus zo aan de bak kunnen. Tijdens ons gesprek komen we er achter dat hun man en kids ook de rudolf steiner educatie genieten in noorwegen en dat het in noorwegen geen enkel probleem is om de kids met zelf educatie een periode mee te nemen op reis. Gek he hoe een kleine vraag kan leiden tot al deze info. Dit is trouwens nu al het tweede gezin dat we tegen komen waarbeinde kids de rudolf steiner educatie genieten. Wij zijn dan ook zeer tevreden over de rudolf steiner school in venlo, even reclame maken, hahaha en merken dat deze vorm van lesgeven over de hele wereld aan bekendheid wint. WWW.RUDOLFSTEINEREDUCARE.NL. Even facebook uitgewisseld met hun en afgesproken dat we contact houden en we hun school bezoeken om te kijken of het wat is voor de kids. Ook nog wat tips omtvamgen over huizen voor langere termijn dus die gaan we ook nog checken. Daarna nog lekker op strand gewandeld , mijn gezonde bacotje ( annanassap, cocnosmelk en rum) en romaine haar mai tai gedronken en lekker gaan slapen.

Morgen alweer dag 15. Het gaat snel

Romaine restaurantTotoJessa geeft kus

DAG 15: MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE

1 december 2016 – Koh SamuiThailand

Romaine vertelt:

Het is hier inmiddels 23.00 uur. Didi ligt te pitten hier buiten op het bed en ik werk de site weer even bij.

Didi slaapt Ik schrijf

Vandaag het 2e bewolkte dagje op rij. Het blijft warm, maar Het waait best wel. De zee is behoorlijk wild. Och, even wat anders is ook wel leuk.

We gaan eerst lekker samen ontbijten. Wat nemen we als ontbijt voor vandaag? Hmmm, Jessa wilt toast met kaas, Juna neemt toast met jam, Joli toast met Nutella. Didi heeft zin in fried rice, dat is een overheerlijke nasi en ik neem een rice soup with chicken. Dat is een kom soep met rijst, gember, lente ui, gebakken uitjes, kip en lekker gekruid. Daarna nog wat koffie en dan gaan we weer van kamer wisselen.

We kunnen weer terug naar ons vertrouwde stekkie. Het overhuizen is zo gedaan. Als ik weer buiten kom is didi aan de praat met het Duitse stel: Julia en Claudio, dat hij gisteren heeft ontmoet.

Julia vraagt of de meiden zin hebben om bij hun hutje te komen malen. Huh, wat vragen de meiden. Ik zeg of ze willen komen verven (leren ze ook nog een beetje Duits). Julia en Claudio hebben een dochtertje van 3 en een zoontje van 1. Het dochtertje vindt het super om met de meiden te verven en het zoontje kan lekker even een dutje doen. Tussendoor kletsen wij gezellig wat met hun.

.Kids verven Kids kaarten

Na een tijdje willen de kids de zee in. De zee is best wild vandaag, maar we proberen het. De meiden vinden het super en genieten vol op in de zee. Lachen, gieren, brullen. Daarna even lekker relaxen. Je word best moe van zo’n hoge golven.Didi samen met kids in zee 1 Didi, kids in zee1 Didi tilt Jessa in zee Didi tilt Jessa in zee 2 Didi in zee met Claudio 1

Na de lunch heeft Jessa zin om te knutselen. Ze wilt graag een computer knutselen. Ha, hoe gaan we dat fabriceren. Na wat denk werk weet ik iets te verzinnen. Met wat papier, een schaar, stickers en een pen is dit het resultaat geworden: Computer

Kan Jessa het alfabet en de cijfers oefenen. Didi gaat de zee in en de meiden volgen snel. Jessa neemt een bodyboard mee. Ze genieten weer volop in de zee.Jessa bodyboard1Jessa bodyboard 2 Jessa bodyboard 3 Jessa bodyboard 4

Jessa gaat met het bodyboard op de golven en wordt zo het strand opgeduwd. De eerste keer is het leuk, maar daarna…. ( op deze pagina, bovenaan in het blauwe gedeelte staat video’s. Als je hier op klikt krijg je filmpjes van vandaag in de zee. Ik krijg ze niet op deze pagina geplaatst. Klik op video’s en laat je verrassen).

Jessa is geschrokken, maar gaat al snel weer de zee in.

De avond is rustig verlopen. Gezellig in het restaurantje van hier wat gegeten en gedronken. Met de meiden wat gekletst over vanalles en nog wat. Daarna zijn Joli en Juna een musical.ly gaan maken, Jessa heeft nog wat in het zand gespeeld en wij  hebben nog wat gedronken. Jessa komt nu net nog naar mij toe. Haar tand is er bijna uit. Kijk

:Tand er bijna uit Tand er bijna uit 2

En nu is ie eruit:

:Tand eruit Tand eruit 2

Truste en zoals meneer de uil altijd zegt: ‘oogjes dicht en snaveltjes toe, slaap lekker’.

DAG 16: MAE NAM,SILENT BEACH TREEHOUSE

2 december 2016 – Koh SamuiThailand

Romaine vertelt: Vandaag een redelijk rustige dag gehad. Eerst lekker ontbeten. De zee was erg onrustig, dus daar zijn we niet in geweest. We hebben wat gepraat met Julia en Claudio. De meiden hebben met het dochtertje, Tilda gespeeld. Ontbijt treehouse Kids op bed met tilda Voeten verven 1 Jessa voeten geverfd

Vandaag is er een avondmarkt in Bo Phut, daar willen we naartoe gaan. Even opfrissen, aankleden en dan rijden we rond 16.30 met de scooters naar Bo Phut. Het is niet ver rijden, zo’n 10 minuutjes.

Markt

Er zijn heel veel eetkraampjes met erg goedkoop en heerlijk eten. We treffen Julia en Claudio op de markt en lopen samen verder

Eten markt

Helaas begint het te regenen. We zoeken een eettentje en komen uit bij de Happy Frog. Het stelt niet veel voor, maar het eten is heerlijk. We lopen verder over de markt, maar door de regen is de lol er snel vanaf.

Terug naar de scooter, maar eerst nog even bij de Seven-welven naar binnen. We rijden door het donker terug, dus het laatste stukje door de rimboe is SPANNEND. Daar is geen straatverlichting en door de regen is de weg modderig geworden. (Zie video, ik heb er weer wat nieuwe video’s bijgezet). Op het filmpje door de jungel zeg ik dat ik het laatste stukje loop ivm de modder, maar wat denk; ik ben er gewoon door gereden. Eeeeeeee, goed van mij, hè. Hihihi, de modder viel reuze mee.

Terug bij ons hutje hebben we nog gezellig samen gezeten met een paar andere gasten en lekker een mai tai gedronken. Mijn favoriete cocktail hier. Didi zit elke avond aan de sangsom met cola.

DAG 17: MAE NAM, SILENT BEACH TREEHOUSE.

3 december 2016 – Koh SamuiThailand

Romaine vertelt:

Vandaag was een avontuurlijk dagje. We hebben veel meegemaakt en ik begin bij het wakker worden.

Rond 9 uur waren we allemaal wakker en het was weeeeer bewolkt, de zee was wild en ook nog eens regen. Geen geweldig begin van de dag.

Tijdens het ontbijt hebben we gezellig samen gezeten met het Duitse stel en hun 2 kids. Zij huren vandaag een auto en wij hebben bedacht om met de scooter naar de Big C te gaan. Wat mot je anders met die regen.

Zo gezegd, zo gedaan. Na het ontbijt op de scooter gestapt en daar gaan we dan. Helaas begint het wat harder te regenen. Ik heb zo mijn twijfels of het wel verstandig is om met de scooter te gaan. Misschien beter met de goedkope taxi (songthaew, heet dat hier). Maar och, een beetje regen, we zijn niet van suiker en als het echt niet gaat rijden we gewoon terug. Dacht ik dus.

We komen aan op de ringweg van Koh Samui en zijn al zeiknat. Even naar de Seven-eleven poncho’s kopen.

Juna poncho Jessa poncho Joli poncho Romaine poncho

Het gaat nog harder regenen. Op de weg komt een laagje water te staan, maar alle Thaise mensen en ook wat toeristen rijden gewoon door, dus wij ook. We gaan bergafwaarts en rijden door steeds hoger water, over zand en stenen op de weg en wat nog meer aanspoelt vanuit de bergen. Zo erg dat ik het niet meer verantwoord vind om door te rijden.

We parkeren de scooters bij een Seven-eleven (er zijn d’r heel wat op Koh Samui). Al het verkeer stopt nu, want het water staat inmiddels een meter hoog op de straat. Enkele jeeps en vrachtauto’s komen er wel nog door, maar scooters zeker niet. (Didi heeft een paar filmpjes gemaakt, dus check die even. Bovenaan deze pagina, in de blauwe balk staat video’s. Klik hier op en dan krijg je de filmpjes). Al het berg water en de heftige regenval is te veel. De riolen kunnen het niet aan.

Vrachtauto Water op straat Water straat

We lopen een stukje verder, langs de zijkant, daar waar je nog redelijk kunt lopen. Even later stopt een jeep en de man vraagt waar we naartoe moeten. We mogen bij hem in de laadbak en hij brengt ons naar de Big C.

Wij denken: het zal dadelijk wel stoppen met regenen en dan kunnen we weer met de scooter terug. Helaas, we zijn dik 2 uur in de Big C geweest ( we hebben droge kleding gekocht, wat gegeten en nog wat gewinkeld) en het heeft de hele tijd geregend. In plaats van minder water is het nog meer. Nog nooit zoveel water gezien. Big C Big C Jeep bij big C

We kunnen een stukje over de stoep lopen, dan klimmen we via een stoel, over een muurtje en komen we (zonder dat we door al te diep water moeten) op de hoofdweg uit.

Al snel komen we bij onze scooters uit. De weg terug lijkt redelijk begaanbaar, dus we pakken de scooters en beginnen te rijden. Na zo’n 5 minuten kunnen we niet meer verder. Weer een gedeelte van de weg wat meer dan een meter onderwater staat. De Thaise mensen zeggen ook nadrukkelijke dat we niet verder moeten gaan. Het is te gevaarlijk.

We parkeren de scooters en gaan te voet verder. We zullen toch voor het donker weer terug moeten zijn, aangezien  we met ons hutje midden in de jungel zitten. Er zit niets anders op dan een gedeelte door het diepe water te gaan. Een vrouw vertelt ons, dat als we hier doorheen zijn de weg helemaal vrij is.

We beginnen te lopen. Didi neemt Jessa op de arm, ik heb Juna, twee tassen, drie paar slippers vast en een rugzak om, Joli loopt tussen ons in. Het water is troebel, dus kan ik niet zien waar ik loop. De wegen zijn hier niet zo mooi als bij ons. Er zit geregeld een gat of een put of weet ik al wat. Een Thaise jonge schiet mij te hulp. Gelukkig, want Juna vindt het erg spannend. Ze mag bij hem op de rug. Joli komt naast mij lopen en zo zijn we na zo’n 10 minuten veilig aan de andere kant, op het droge, Hihihi.

We lopen verder en hopen dat er een taxi komt. Er staat nog water op de straat maar tot net boven mijn enkels.

Samen in het water Samen in het water 2

Het is te doen, tot dat het weer dieper wordt. De vrouw had het helaas mis, weer door het diepe water. Gelukkig niet voor lang. Een soort agent stop met z’n jeep en we kunnen het laatste stukje diep water bij hem achter in de laadbak. Als we er door gereden zijn moeten we eruit, hij gaat andere helpen

.In auto In auto In aotu

De laatste 2 kilometer lopen we. Eenmaal bij onze afslag, denk ik: we zijn er bijna. Jessa is moe, dus die draag ik het laatste stuk. Het hele pad is droog. Het pad zal zo’n 500 meter zijn. Tot de laatste bocht, weer water en weer zo’n 1 meter diep. Verstand op nul en lopen maar.

Dit water is minder fijn om door te lopen. Allemaal bladeren, takken en Joost mag weten wat nog meer langs mijn benen afdrijft. Eindelijk er doorheen gaan we linearecta door naar ons hutje. Kijken hoe dat erbij staat. Alles oké, De zee is rustig en schoon. Ik loop er even naartoe en dan begint Joli kei hard te krijsen: AU, AU, AU. Ik roep wat is er en zie vanaf het strand een dik, vet zwart beest(je) onder haar arm. Didi is dichterbij en reageert direct. Hij probeert het beestje eraf te trekken, maar het is te glibberig. Met het t-shirt pakt hij het beestje vast en trekt het eraf. Joli is in paniek en heeft pijn. Een bloedzuiger, ieuw. Gelukkig niet giftig, maar wel pijnlijk. Ik doe er betadine op en wat ijs. Na zo’n 10 minuten gaat het weer met Joli. Bloedzuiger

Wat avontuur. Het was een bewogen dagje. We hebben ons  lekker gedouched, zijn  wat gaan eten, nog even met Kajo, Zita en Niek geface-timed (zal wel geen echt woord zijn, maar what ever). Kajo is vandaag 1 jaar geworden. HIEPERDEPIEP HOERA!!!  Daarna hebben we nog gezellig met wat andere reizigers gekletst en gaan nu lekker naar bed. Ik ben er best moe van. Truste

DAG 18: OP NAAR LAMAI, LAMAI INN 99

4 december 2016 – Koh SamuiThailand

Romaine vertelt:

Vandaag vertrekken we naar Lamai, maar eerst moeten we de scooters ophalen, want die moeten terug. Didi gaat eerst alleen een scooter halen. Kijken of het wel te doen is. We hebben geen idee of er nog water op de weg staat. Het is de hele ochtend al droog, de zon schijnt, maar je weet het maar nooit.

Bij ons guesthouse staat het water namelijk nog steeds op de straat. Er komt een jongen naar Didi en zegt dat hij hem met de surfplank naar de overkant kan brengen. Didi bekijkt de surfplank en ziet dat er bloedzuigers opzitten. Dat ziet Didi niet zitten en zegt tegen de jongen dat hij wel een stukje omloopt over het strand. Zo kom je er namelijk ook.

Op de ringweg aangekomen neemt Didi een songthaew om bij de scooters te komen. Ongeveer een kwartiertje later is Didi terug bij ons hutje. Het blijkt dat het water zo goed als weg is, dus Didi en ik gaan samen de andere scooter ophalen terwijl de kids alvast hun tasjes inpakken.

Eenmaal terug bij ons guesthouse pakken we de rest in en checken uit. Aangezien het water nog steeds hoog staat bij de ingang van ons guesthouse moeten we allemaal een stuk over het strand om zo bij de taxi te komen.

.Rugzak strand Taxi Taxi

Met de taxibus rijden we naar Lamai. Dit ligt aan de andere kant van waar we tot nu toe hebben gezeten. Lamai heeft een langer strand en er is wat meer leven in de brouwerij.

We hebben hier 2 bungalowtjes naast elkaar geboekt, bij Lamai Inn 99.

Dit is onze bungalow en Jessa doet een dutje.

Slaapkamer 1 Slaapkamer 2 Slaapkamer 3

Trapje op en daar slapen de meiden.

Slaapkamer 4 Slaapkamer 5 kids in bed

Joli en Juna liggen lekker lui in bed. De foto hieronder zijn onze 2 bungalows. Rechts slapen de meiden en wij dus links.

Slaapkamer 6

Na het dutten zijn we wat gaan eten en de buurt gaan verkennen. De zee is hier erg wild en er hangt een rode vlag. Vandaag maar niet in de zee.

Eerste dag Lamai Eerste dag lamai2 Eerste dag Lamai 3

De kids zijn wel het zwembad ingedoken, daarna nog gaan eten op het strand. Het begon weer te regenen. Het heeft de hele nacht flink geregend. Ik ben benieuwd wat morgen zal geven.

DAG 19&20: LAMAI, LAMAI INN 99

6 december 2016 – LamaiThailand

Romaine vertelt:

Gisteren heeft het de hele dag geregend en niet zomaar geregend. alsof je onder een douche staat en dan vol open gedraaid. Het regenwater was best warm, niet verkeerd.

We hebben niet veel ondernomen, want telkens als we de straat opgingen, omdat we naar de Seven-eleven moesten of om iets te eten werden we zeiknat ( met poncho aan). Een keer of twee/drie is leuk, maar daarna heb je het er wel mee gehad. De stroom is een paar keer uitgevallen en het heeft wat geonweerd.

De zee zijn we niet in geweest, rode vlag. Wel zijn de meiden het zwembad ingedoken, want koud is het niet. Ik denk zo’n 27 graden. Voor de rest was het een rustige dag.

Op naar dag 20:

Gelukkig, vandaag zo goed als geen regen. In de ochtend heeft het flink geregend, maar toen lagen we nog lui in bed. De rest van de dag zijn er wat druppels gevallen en is het bewolkt.

Eerst lekker ontbeten. We hebben een ‘tentje’ gevonden waar we voor 110 bath p.p. (dat is € 2,86) een ontbijt kunnen scoren. Dat is dan inclusief koffie/thee en drie gerechten van deze kaart.

.Kaart

Aangezien we niet zoveel eten vullen we maar drie kaarten in i.p.v. 5, dus ontbijten we voor 330 bath (even omrekenen) dat is +/- € 8,60, voor ons gezin. Ontbijt dag 2 Lamai Ontbijt dag 2 Lamai 2

Na het ontbijt zijn we terug naar onze bungalows gelopen. De meiden trekken de bikini’s aan en nemen een duik in het zwembad.

Zwembad 1 Zwembad 2 Zwembad 3

Didi en ik maken even een wandeling van het strand

.Ik op het strand

Door de vele regen en de wilde zee ziet het strand er iets anders uit. Er is veel aangespoeld op het strand zoals takken, bladeren en afval. Er is veel zand weggespoeld. Daardoor loopt het strand nu steiler de zee in. Ik denk dat er dik 1 meter zand weg is. Ik ben benieuwd hoe de hotels etc. dat weer recht gaan krijgen, want nu kun je er geen strandbad of tafel opzetten.

Weer terug bij onze bungalow zitten de meiden nog steeds in het zwembad. In de middag gaan we een bank zoeken, want we hebben geld nodig. De meiden kopen een duikbril en dan weer terug naar de bungalow.

Het is nog steeds droog. We krijgen, van het thuisfront, wat vragen via sms. Zoals hoe het gaat, want blijkbaar is er een noodtoestand uitgeroepen op Koh Samui. We stellen iedereen gerust, want zoals het er nu uitziet hebben we het ergste gehad.

In de namiddag gaan we met de meiden het strand op en Didi maakt met hun een soort kunstwerk van alle aangespoelde takken etc.  Ze werken er alle drie hard aan mee

.Hut 1 Hut2 Hut 3 Hit4 Hut5 Hut 6

‘s Avonds eerst wat eten. Jessa steelt hier in Thailand geregeld de show. Ze neemt overal haar pop mee naar toe en dat vinden de Thaise mensen erg leuk. Jessa snapt er niets van en kijkt de mensen boos aan. Jessa zegt: ze lachen me uit. Wij leggen het haar uit en inmiddels, na een paar dagen, begint Jessa er de humor van in te zien.

Na het eten gaan we bij een barretje iets drinken en kaarten. Didi een sangsom met cola en ik mai tai en nondeju, die is sterk, maar wel lekker, Hihihi. Slaap ik goed vannacht. Inmiddels zijn we terug bij de bungalow. De meiden spelen op hun kamer en ik denk dat we zo lekker naar bed gaan.

Bye, bye.