Yolotravellog Vietnam – Ho Chi Minh (Saigon)

DAG 66 PHNOM PENH TO SAIGON (VIETNAM)

21 januari 2017 – Ho Chi Minh CityVietnam

Vandaag vroeg opgestaan want we vertrekken vandaag met de bus vanuit phnom penh cambodia naar Saigon ( ho chi minh) Vietnam. De busrit zal ongeveer 6,5 uur duren dus een lange rit. Onderweg kom je door mooie authentieke dorpen waar de tijd lijk stil te hebben gestaan en er veel drukte is op straat.

Onderweg

Het is een erg vlak landschap met weinig bezienswaardigheden behalve de koeien etc die in de voortuin staan van de kleine huisjes. Je ziet dat er toch nog wel veel armoede is in cambodia. De kids zijn erg moe van de laatste dagen en vallen al snel in slaap in de bus en worden pas wakker aan de Vietnamese grens. Hier moeten we uit de bus met z’n alle en alle bagage want die moet in een verlaten en bijna uit elkaar vallende terminal gescand worden. Dus alle bagage, behalve de handbagage die in de bus mag blijven, moet door de scanner. De bus wordt niet gecontroleerd dus echt een waterdichte beveiliging, hahaha. Maar goed even de bagage op de band wij door de niet werkende poortjes een stempel in het paspoort en we zijn in Vietnam. We nemen trouwens eerst nog een lunch op niemandsland tussen cambodia en vietnam om vervolgens onze busreis naar Saigon te vervolgen. Wanneer je in de voorstad van Saigon aankomt merk je al direct dat het een grote stad is en dat e naast de 12 miljoen inwoners er ook ongeveer 12 miljoen scooters rijden. Wat een drukte en mensen massa. We worden eruit gezet bij een busterminal waar we verder moeten met een taxi. Het is een vijf persoons taxi maar de driver zegt 7 no problem. dit betekent dus 7 plus hemzelf is 8 personen in een vijfpersoonswagen met al onze bagage. Juna voor bij mij op de schoot, achter ons Romaine en Joli op haar schoot, Gino en Chantal en Jessa achterin op de koffers in de kofferbak.

Taxi 8 personen

Aangekomen bij het galaxy guesthouse de koffers de kamers op en snel wat lunchen. De lunch kost ons 7 ton (omgerekend €28) dus gelijk een stukje armer. Rekening

Savonds wandelen we een lekker stuk door de stad en dan merk je pas echt hoe druk het is als je de straat overal moet oversteken. Er is maar een methode en dat is beginnen te lopen en niet meer stoppen. Brommers etc rijden vanzelf om je heen. Heel leuk spel en spannend voor de kids. We komen uiteindelijk terecht bij de walking street waar geen auto’s en motors mogen rijden. Heerlijk rustig dus. Hier drinken we koffie in een waanzinnig tof concept.

Koffie pand

Een oud appartementen complex dat omgebouwd is tot allemaal kleine koffie en eetgelegenheden. Heel erg gezellig maar in Vietnam moet je geduld hebben want de koffie wordt meestal eerst koud geserveerd daarna met de verkeerde (veel te zoete melk) en daarna pas wat je echt wilt maar je zit er super met een mooi uitzicht over de skytower. De kids maken nog even wat selfies met wat vietnamese schoonheden en daarna wandelen we weer rustig terug naar ons guesthouse.Jessa selfie

Op de terugweg komen we nog enkele ratten en kakkerlakken tegen op de stoep naast een vuilniscontainer.

Ratten

De dames zijn allemaal moe en besluiten naar bed te gaan terwijl Gino en ik nog de laatste energie stoppen in een avondje uit. We bezoeken diverse leuke cafe’s/clubs en genieten van de goedkope drankjes. We aanschouwen in een tent hoe een toerist opgelicht wordt door alle dames die werken voor die bar. We tippen hem en dat wordt ons niet in dank afgenomen door het personeel dat ons verzoekt ergens anders te gaan staan. Dat doen we en we gaan dus nog dichterbij die gast staan om hem te helpen, maar uiteindelijk stellen ze het toch op prijs als we de zaak verlaten hahaha. Dus nog eentje in een andere tent dan nog een hamburgertje en dan lekker naar bed.

Gino didi op stap

DAG 67, HO CHI MINH VIETNAM, GALAXY GUESTHOUSE

22 januari 2017 – Ho Chi Minh CityVietnam

Didi vertelt:

Gooood Morning Vietnam !!

Wat een verschil. Vietnam is denk ik al 20 jaar verder dan Cambodia. Veel mensen spreken goed engels, nette wegen, parken etc. De mensen zijn super vriendelijk en behulpzaam en zijn helemaal gek op kinderen. We besluiten vanochtend maar eens de stad te gaan ontdekken en een stuk te gaan wandelen. De super vriendelijke hostel medewerker stippelt ons een route uit zodat we veel van de stad te zien krijgen. Wat een drukte in deze stad. Een straat oversteken lijkt af en toe wel op Russisch roulette. Het lijkt wel of iedereen een scooter heeft en iedereen voor de hobby er op los toetert. Na een paar keer die straten over te hebben gestoken went het en begrijp je dat je gewoon moet lopen en de scooters als een schol vissen om je heen rijden. Eigenlijk is het best wel een leuk spel. zodra je stopt of naar hun kijkt zie je hun vertwijfeling, van wat gaat deze toerist nu doen. Als eerste komen we bij een giga bloemen markt aan in het park. Rondom nieuwjaar draait het hier in vietnam allemaal om bloemen markten. Zoals wij met kerst onze huizen aankleden met kerstboom en decoratie versieren de vietnamezen hun huizen met de meest kleurrijke bloemen. Vooral de boompjes met gele bloesem zie je overal. Deze functioneren als een soort lucky kerstboom.

yellow tree

De vietnamezen houden deze bomen van midden december tot eind feb in hun huis en zover ze mij duidelijk hebben kunnen maken betekent veel bloesem dat er een voorspoedig nieuw jaar zal aanbreken. Daarnaast staat de boom ook voor de stamboom van grootouders tot kleinkinderen. Eens wat anders als een groene kerstboom met lampjes en ballen maar het principe zal wel hetzelfde zijn.

Vervolgens komen we aan op de markt van Saigon, gelegen aan een mooi versierde rotonde. Alles is versier met lampjes etc. De markt is hetzelfde principe als de markt in nederland. je kunt er echt alles kopen alleen zijn de paadjes tussen de stallen op de meeste plekken niet breder dan 75 cm en lopen er 5 keer zoveel mensen rond.

Markt

Natuurlijk worden er kleren, hebbedingetjes, sieraden etc verkocht maar ook in stukken gesneden varkens. Alle onderdelen van het varken liggen netjes verspreid over de tafel zodat je ook kunt zien dat het van een varken was. Alles wordt verkocht, de oren, de neus, nieren, darmen, hart etc. Erg leuk om te zien maar gino besluit er met een grote kring om heen te lopen. De kids kijken erg geïnteresseerd erna.

Markt varken Markt varken 2 Markt varken 3

Wat overigens wel gek was, was dat de appels erg duur waren op de markt. Andere fruitsoorten zoals lychee etc zijn hier veel goedkoper. er lagen appels bij van € 1,35 per stuk.

Na de markt te hebben verlaten besluiten we naar het warmuseum te wandelen. Om eerlijk te zijn, zijn we niet echt museum mensen maar deze schijnt mooi te zijn. kids willen tevens een doel hebben van een wandeling anders vinden ze het te saai. Onderweg moet ik nog even bijklussen om deze reis te kunnen betalen dus besluit ik een straat verkoper te helpen. Jullie weten hoe graag ik werk dus peace of cake.

Didi werkend Didi werkend 2

respect voor deze gasten dat ze met dit ding de hele dag rondlopen. Het is een zwaar en balans bewaren is ook al niet zo makkelijk. Maar ja, ook ik moet werken voor onze reis te kunnen voortzetten. Wanneer ik de verkoopwaar weer overhandig aan de jongen verkoopt hij ons natuurlijk wat verse cocosnoten en natuurlijk ZONDER korting, hahaha.

We komen aan bij het museum. Ik heb achteraf gezien blijkbaar alleen maar een paar fotos buiten genomen omdat ik waarschijnlijk binnen zo erg onder de indruk was dat ik foto’s ben vergeten te maken. Wat een mooi en indrukwekkend museum. Hier voel je dus wel de pijn etc wat iedereen tijdens de vietnam oorlog heeft meegemaakt. Alles is heel duidelijk weergeven in beelden, films, foto’s etc. Dit is dus een museum waar je af en toe het kippenvel op de armen gaat staan. Buiten lopen we tussen de tanks, vliegtuigen en helicopters die in super staat zijn.

Museum War museum tank War meseum chenouk

tevens lopen we er door een nagebouwd stukje gevangenis en martel gebouw. Je ziet hier hoe de gevangen opgesloten zaten in kooien gemaakt van prikkeldraad. Kooien waren 1,80 breed bij 75 cm diep bij 60cm hoog en hier zaten 2 a 3 gevangenen in.  In de cellen zaten echt uitziende vermagerde poppe. jessa schrok zich rot en romaine is met haar naar buiten gelopen. Oeps, We kwamen er te laat achter dat er een bordje stond vanaf 12 jaar. Joli en Juna liepen wel mee door maar we hebben de foto’s etc van de martelingen gepasseerd want die waren erg schokkerend. Binnen in het museum kon je perfect door foto collages etc zien hoe de oorlog ontstaan was en hoe de wereld zich op een gegeven moment tegen de oorlog keerde en waarom amerika zich op een gegeven moment heeft terug getrokken. Er hingen zelfs fotos uit nederland van e demonstraties tegen deze oorlog. De kids vermaken zich prima in het museum en kijken zich de ogen uit maar we houden hun buiten een aatal ruimtes waarvan wij vinden dat de foto’s te erg zijn. Erg indrukwekkend was het deel waar je ziet wat het besproeien van het land met gif door de amerikaanse vliegtuigen heeft gedaan met het land en de mensen. Hoe verminkt mensen werden en geboren werden door dit gif. Er zijn zoveel foto’s van deze oorlog die echt precies weergeven wat er gebeurt is dat je er af en toe gewoon emotioneel van wordt. Van soldaten die rondlopen met een halve romp in hun hand tot mensen die achter tanks aan getrokken worden etc. Echt heel indrukwekkend. Op een gegeven moment zie ik een bord hangen van hoeveel de oorlog gekost vheeft etc en realiseer ik mij dat ik vergeten ben foto’s te knippen. Van dit bord maak ik dan nog maar een foto om maar weer eens aan te tonen dat de meeste oorlogen om geld gaan.

War museum

Na het bezoek merken we dat de kids wat moe worden en besluiten we terug te wandelen naar ons guesthouse. We komen nog door een park waar veel mensen shuttle voetbal spelen. Iedereen van jong tot oud speelt het dus ik belsuit zo’n shuttle te kopen. Het is echt heel tof en lijkt een beetje op de bal hooghouden zoals we in nederland doen maar dan met een soort van batminton shuttle. google maar op shuttle voetbal en je begrijpt wat ik bedoel. De kids en romaine doen een middag dutje en ik loop met joli nog een een rondje door de stad. Savond’s eten we nog in een super lekker restaurant met een aparte vloer. misschien ooit iets voor in ons nieuwe huis waar dan ook.

Tegelvloer

het zoontje, 9 jaar , werkt ook mee in het restaurant en bedient de mensen hun drankjes etc. Het is een flink kereltjes en al snel blijkt waarom, iedere keer als hij een smoothie brengt naar de klanten drinkt hij er eerst zelf een slokje van, hahaha, en dan loopt hij de smoothie pas wegbrengen naar de klant. Was weer een super indrukwekkende, leerzame en mooie dag en dus tijd om naar bed te gaan want morgen vroeg gaan we naar de mekong delta.

 DAG 69, SAIGON CHINATOWN AND STREET LIFE

24 januari 2017 – Ho Chi Minh CityVietnam

Didi vertelt;

We moeten om 12.00 uur uitchecken en we vertrekken pas vanavond om 22.00 uur met de bus naar Dalat. Even een dagje overbruggen in Saigon zonder guesthouse dus. We mogen de tassen opbergen in het guesthouse dus die hoeven we gelukkig niet mee te slepen.

Kamer inpakken

We besluiten na ons ontbijt naar chinatown te gaan. Meestal een heel druk deel van de stad mer vele marktkraampjes waar ze van alles verkopen maar chinatown in Ho Chi Minh is niets vergeleken met bangkok dus we lopen er 2 uurtjes rond en aanschouwen de drukte.

Markt chinatown Broodje ijs Brommers drukte

Ik eet er voor het eerst in mijn leven een broodje ijs, ja je leest het goed een broodje ijs. Helemaal niet verkeerd moet ik zeggen. Het is heel apart om te zien hoe mensen hier van alles en nog wat vervoeren op hun scooters. Alles kan en mag en je ziet echt maar heel weinig verkeersongelukken. Het lijkt wel een concurrentiestrijd met wie de scooter het meest beladen krijgt en ermee kan rijden.

Brommer beladen Brommer beladen bid

Oeps iets te vroeg gezegd want op de terugweg met de taxi rijden we tegen een scooter aan. Ze roepen wat tegen elkaar en rijden weer door. Geen schadeformulier, geen politie etc. Gewoon nog een kras erbij en door knallen. Gino en chantal gaan nog even naar de volgende markt en wij laten ons afzetten in een park waar de kids wat kunnen spelen. We kunnen weinig omdat we de kamer niet meer op kunnen dus hangen we hier eerst een uurtje en vervolgens een uurtje in de mc donalds voor een lunch voor de kids en kunnen wij via wifi de reis weer wat uitstippelen. Zo komen we de dag wat rond.

Bloemenmarkt

We eten wat op het straatje bij ons guesthouse en vervolgens gaan we de tassen daar ophalen. Iedereen frist zich even wat op op de shared bathrooms en op naar de bus. Aangekomen op het kantoor bij de bus moeten we inchecken. Mr , but the bus has many taffic and not on time so you can not go zegt de dame tegen ons. We can bring you to other bus and then tou leave at 00.00 o clock but we bring you to bis. Ik zeg no we don’t want other bus and we don’t wanna wait till 00.00. You have to zegt ze. Let me speak to the manager en nog heel veel andere zaken kramen gino en ik eruit en we kjjken een beetje kwaad etc en in een keer kunnen we wel met de bus. De bus is toch op rijd of er zijn twee bussen of bla bla bla. 5 Minuten later blijkt dat er geen andere bus of zo was want er komen klanten binnen waartegen ze hetzelfde zeggen en ze hebben onze plaatsen dus dubbel geboekt. Wij hebben onze tickets dus ons kunnen ze gelukkig niets meer maken. Wanneer we bij de bus komen proberen die andere toch onze de bus in te gaan maar ze hebben geen ticket dus wij kunnen er in. We hebben de laatste rij want daar hebben we 5 plekken naast elkaar. Het zijn half zit/slaap plekken. Je kunt in elk geval niet recht op zitten. We zitten onder. Wanneer we onze plekken in kruipen krijg ik het aardig benauwd. Denk claustrofobie of zo want ik moet er  echt uit. Iedereen lacht zich natuurlijk kapot. Wat een kutplek man daar onder. Ik ga even op een andere vrije plek zitten om bij te komen en na een uurtje besluit ik bij de rest te gaan liggen. Het is een niet al te mooie bus met kapotte stoelen etc.

Busstoel kapot Busrit gezinsfoto Busrit kids Busrit didi

Tijdens de rit schrikt Joli zich kapot want er loopt een kakkerlak over haar been. Zo’n bus dus, hahaha. S’nachts moet Joli plassen dus ik loop naar de chauffeur en vraag of hij toilet kan open maken. No outside zegt hij dus hij stopt na 10 minuten. Joli moet buiten naast de weg plassen en vraagt mij hoe. Dat weet ik toch niet , ik ben een man. Pis maar wat we vegen het wel af met de natte doekjes. Joli trekt alle kleren uit en plast staand, hahaha. Gelukkig klettert alles recht naar onder en niet over haar benen. Daarna vallen we om 2.00 uur in slaap en worden we smorgens rond 05.30 uur wakker. We zijn aangekomen in Dalat. Gelukkig is het guesthouse al open en zijn er zelfs al twee kamers vrij ( normaal kun je pas rond 12.00 uur inchecken) . Het is echt een stuk frisser hier maar dat zal wel komen doordat het vroeg is. We verdelen de kamers tussen ons en Gino en gaan allemaal nog wat slapen. Wat een rit en ik ga nooit meer onder in op de laatste rij, dat is iets wat ik zeker weet.